Ik ben 68 jaarkes oud en duik nog altijd tijdens de vakantie. Rekening houdend met mijn ouderdom zijn de duiken niet meer zo spectaculair als in het verleden.

Mijn duikersloopbaan begon in de club CAS-Espadon-COA in Ossendorf bij Keulen. Deze club was aangesloten bij Befos en werd in de jaren 60 opgericht.

Later, als Befos zich splitste in Nelos en Lifras waren wij quasi verplicht ons bij beide Liga´s aan te sluiten omdat onze club zowel Walen en Vlamingen telde.

Buiten onze club in Ossendorf waren er nog duikclubs in de Belgische zone in Duitsland. In een gebied groter dan Belgie waren er nog clubs in Grefrath (Flipper) - Soest (Octous) -Vogelsang - Neheim (Remora) - Spich (Murena) - Werl - Ludenscheid - Siegen (Espadon) en een tijdje in Blankenheim.

Omgerekend op het aantal Belgen in Duisland waren er percentueel meer duikers dan in Belgie.

Omdat de militaire overheid toeliet dat ook 20% van het aantal leden van Duitse nationaliteit mochten zijn (Nato overeenkomst) was het voor een instructeur niet zo vanzelfsprekend les te geven in drie talen....

Het onderricht in de verschillende clubs werd verzekerd door de leden met het hoogste brevet aangezien er in het begin geen instructeurs waren. De eerste twee clubs die instructeurs vormden waren de Flipper  in Grefrath en de Espadon in Ossendorf. Vanaf dit ogenblik moesten deze clubs geen beroep meer doen op jury´s uit Belgie om de examens van elementair en middelbaar brevet af te nemen.

De clubs die over geen instructeur beschikten moesten voor de eerste twee brevetten een aanvraag indienen bij de respectievelijke liga. Deze stuurde dan meestal, wegens de grote afstand, mijn persoontje en een andere instructeur als jurylid naar die clubs. 

Dit ging jarenlang goed tot op het ogenblik dat beide liga´s besloten geen juryleden meer te sturen omdat elke duikschool een instructeur in eerste lidmaatschap als lid moest hebben. De clubs die aan deze voorwaarde niet voldeden waren geen duikschool meer maar gewoon duikclub.

Het was in de schoot van de clubs in de BSD niet zo eenvoudig lang een instructeur als lid te behouden omwille van mutaties, missies,enz...Daarom werd aan beide liga´s gevraagd op deze regel voor de clubs een uitzondering te maken.

Tot op vandaag heb ik nooit begrepen dat dit geweigerd werd en als gevolg van deze weigering is de club van Soest gaan aankloppen bij de Sectie Duiken van het VVW. De mensen aldaar hadden volkomen begrip voor de malaise en hebben destijds het voorstel gedaan een administratieve overkoepelende club in de BSD te stichten met aan het hoofd een instructeur duikverantwoordelijke. Niemand wou in het begin die taak overnemen en toen heeft de militaire overheid beslist aan de verzuchtingen van de clubs zonder instructeur tegemoet te komen, door zo een instructeur aan te duiden die in de drie liga´s lid werd om zodoende iedereen in de mogelijkheid te stellen een duikbrevet te bekomen.Op dat ogenblik werden de BSD Duikers gesticht als overkoepelende duikclub en aangesloten bij het VVW. De respectievelijke clubs bleven autonoom en bij hun liga aangesloten.

Kort voor het verdwijnen van de belgische troepen in Duitsland zijn alle duitse leden (met een Belgisch brevet) overgegaan naar een club van de VDST waar hun brevetten omgezet werden in het Duits (CMAS) brevet.

-------------------------------------------------